Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

ο Χουάν Ραμόν Ρότσα στη Λίμνη






Την Τρίτη 27 Νοεμβρίου ο προπονητής του Παναθηναϊκού βρέθηκε για λίγο στη Λίμνη με καλούς φίλους. Εκεί συνάντησε και το δήμαρχο Ανέστη Ψαρρό που αν και Ολυμπιακός φωτογραφήθηκε μαζί του στην παραλία της Λίμνης. Στην φωτογραφία ο Χουάν Ραμόν Ρότσα αγκαλιά με τον εγγονό του Δημάρχου τον μικρό Γιώργο.

ευχαριστήρια επιστολή του ΝΟΛ στα Λιμνιώτικα





ΠΡΟΣ
ΤΑ ΛΙΜΝΙΩΤΙΚΑ


Τα μέλη του Δ.Σ και οι αθλητές του ΝΟΛ , σας ευχαριστούμε για την φιλοξενία της διοργάνωσης μας μέσα από τον ιστότοπό σας , καθώς επίσης και για τις προτάσεις σας που μας δίνουν κουράγιο να

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

μηχανότρατες...ανεμομαζώματα





Μουντό πρωινό μουντή η θάλασσα, ...μνημόνιο.
Έτσι δεν εν έχει κάτι "ρομαντικό" η εικόνα του αλιευτικού ανοιχτά της Λίμνης.Η ελάττωση των αλιευμάτων στο Βόρειο Ευβοϊκό έχει να κάνει και με τη νυχθημερόν υπεραλίευση του κόλπου.Ντόπιοι ψαράδες έχουν καταγγείλει επανειλημμένα την εντατική χρήση αλιευτικών "εργαλείων" όπως η μηχανότρατα.
Με τη βοήθεια σήμερα και των ηλεκτρονικών μέσων , που ανιχνεύουν το βυθό και εντοπίζουν κάθε κινούμενο σπαράκι, σε λίγο καιρό τα μόνα θαλασσινά που θα μείνουν, είναι φύκια και πεταλίδες.



περί τούτου λεπτομέρειες:
Τα ψάρια με τη μηχανότρατα παγιδεύονται μέσα στον σάκο, ο οποίος σύρεται στο βυθό για πολλή ώρα ανακατεύοντας και συλλαμβάνοντας μαζί με τα ψάρια λάσπη και όστρακα.
Δυστυχώς, η ανεμότρατα καταστρέφει με το διάβα της την βλάστηση του βυθού και τον γόνο.
Για αυτό τον λόγο οι κανονισμοί αλιείας απαγορεύουν στη μηχανότρατα να αλιεύει κοντά στην ακτή, σήμερα ισχύει η απόσταση του 1,5 μιλίου από τις ακτές.
Με τη μέθοδο αυτή συλλαμβάνονται ψάρια που ζουν σε βαθιά νερά, λυθρίνια, συναγρίδες, βλάχοι, γαλέοι, βακαλάοι κ.α.Παλιά, η τράτα αυτή εσύρετο από δύο ιστιοφόρα σκάφη(ανεμότρατα), τα οποία έπλεαν παράλληλα μεταξύ τους και έσερναν από ένα σκοινί της τράτας.Σήμερα, το ιστίο αντικαταστάθηκε από τη μηχανή και σύρεται από ένα μόνο σκάφος.

Ζωή από τον ΝΟΛ






Σαν τα κλωσόπουλα γύρω από την κλώσα περιμένουν τα όπτιμιστ το σήμα - άλλη μια κόκκινη σημαία στη θάλασσα- να ξεκινήσουν τον αγώνα τους.
Μια άλλη αισιόδοξη-σαν τα σκάφη- εικόνα από τη θάλασσα της Λίμνης.
Ο ΝΟΛ και βασικά οι συντελεστές του-δεν υπάρχουν άψυχες ταμπέλες- βοηθούν στο να πάρει ζωή η θάλασσα, να ανοίξει το μάτι προς τα μέσα.

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2012

κάτι λείπει...






πριν ένα μήνα...



...σήμερα


από την ξεχαρβαλωμένη σκάλα φόρτωσης του λιθάνθρακα της ΑγγλοΓκρηκ στα Κατούνια, έφυγε από κοντά της το κατασκουριασμένο βαρέλι, που πιθανά χρησίμευε σαν σημαδούρα ή κάτι άλλο.
Δεμένος συναισθηματικά με το τοπίο αυτό της σκουριάς, που κάποτε στις παλιές σανίδες του ψάρευα,ένοιωσα κάτι να μου λείπει, κάτι να έφυγε πρόωρα.
Η ιστορία των μεταλλείων στη περιοχή, πέταξε άλλο ένα απομεινάρι της.
Τα τουβλάκια γύρω στη βάση και οι στύλοι της σκάλας, μένουν να δείχνουν κάτι διαφορετικό, και για όποιον ξέρει, περασμένα μεγαλεία, μιας άλλης Λιμνιώτικης εποχής.

παρά θιν' αλός






παρά θιν' αλός = στη θάλασσα, στην παραλία. εν κρυπτώ και παραβύστω = κρυφά και μυστικά. θέατρο του παραλόγου = κάθε κατάσταση παραλογισμού

Τώρα θα μου πει κανείς "τι κάθεσαι και προσέχεις;" , μιας και η δόση έρχεται και όλα λειτουργούν ρολόι!
Επειδή με το Γκουγκλ σκαλίζει κανείς το παρελθόν ευκολότερα και καταπολεμά το Αλτσχάιμερ (των άλλων),οι παραθαλάσσιες αποχετεύσεις έμειναν σαν έργα μιας ιστορικής περιόδου στη Λίμνη.

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012

κύμα κύμα ανεβαίνει,


Γιάννης Καρατζούδης
 
Κύμα το κύμα ανεβαίνει
η αγανάκτηση του λαού,
προς τους μισητούς
κυβερνήτες του.
Μου λες να σου γράψω
τις απόψεις γιε μου,
για όλα τα θλιβερά που
συμβαίνουν στην πατρίδα μας.
Αδυνατώ να αντιληφθώ το
τόσο μισός που εκδηλώνουν,
οι κυβερνώντες με την
πλουτοκρατία στο λαό.
Αυτό που ξέρω όμως είναι
κύμα κύμα ανεβαίνει,

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

η εξέγερση της Λίμνης



Σε ένα πραγματικό τοπίο θα προσπαθήσω να κάνω μια υπόθεση.
Εδώ και καιρό με όποιους έχω συνομιλήσει το κυρίαρχο θέμα είναι αυτό της κρίσης.Δεν υπάρχουν λεφτά, δεν υπάρχουν δουλειές,ανεβαίνουν τα χρέη , κατεβαίνουν οι προοπτικές.
Μαγαζιά στο κεντρικό δρόμο της Λίμνης κλειστά ,ξενοίκιαστα και φήμες για τα επόμενα που θα βάλουν λουκέτο.
Ο θόρυβος της μπετονιέρας ανήκει στο παρελθόν, οι μαγαζάτορες περισσότερο κουβεντιάζουν μεταξύ τους παρά με τους πελάτες τους.
Στους εναπομείναντες επαγγελματίες είναι καθεστώς η στάση πληρωμών στο ΤΕΒΕ για να αντιμετωπίσουν τα πιο καθοριστικά έξοδα επιβίωσης.Οι λογαριασμοί της ΔΕΗ σε λίγο θα σκοτεινιάσουν ακόμα πιο πολύ τη κατάσταση.
Από την άλλη ένσημα στη πόλη συνεχίζουν να "κολλάνε"  μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι (όσοι απομένουν) ενώ στον ιδωτικό τομέα η λέξη ασφάλιση εργαζομένου προκαλεί χάχανα.Μαύροι όλοι οι εργαζόμενοι και δεν είναι όλοι από το ...Πακιστάν.
Η κατάρρευση του ασφαλιστικού αναγκάζει νέους γέρους και παιδιά να καταβάλουν ένα χαράτσι 10 ευρώ  για να γράψουν τα φάρμακά τους , ή να περιμένουν καρτερικά τον ξεθεωμένο αγροτικό γιατρό να γράφει ηλεκτρονικές συνταγές τσάμπα, που ποιός θεός ξέρει αν τις παραλάβει το φαρμακείο.Η ασφάλιση τόσων χρόνων μεταφράζεται πια σε επισκέψεις με 30-40 ευρώκόστος (τουλάχιστον.)
Η ΔΟΥ είναι παρελθόν και το αποτέλεσμα φαίνεται ακόμα και στο Κυλικείο στο χώρο των υπηρεσιών .Κόσμος και εκεί , γιοκ.
Είναι ανέκδοτο φυσικά το ότι το Λύκειο δεν έχει ακόμα Φυσικό και καθηγητή Αγγλικών και από τα υπόλοιπα σχολεία κάτι λείπει , δε βαριέσαι.Η βιβλιοθήκη των στεναγμών παραμένει κι αυτή κλειστή λόγω έλλειψης  προσωπικού.Πετρέλαιο για το χειμώνα, μετακινήσεις μαθητών υπό αίρεση και ας είναι μόνο αυτά.Οι εκπαιδευτικοί  ήδη χωρίζονται σε "προύχοντες" οι παλιοί με κουτσουρεμένους μισθούς και "δούλους"  οι νέοι, με 5-6 κατοστάρικα το μήνα για να τα βγάλουν πέρα.
Στα μπακάλικα και τα μανάβικα η ελαφριά σακούλα με τα απολύτως απαραίτητα αποδίδει παραστατικά τη φτώχεια  , όπως και η κυριαρχία στο μισόκιλο ψωμί στο φούρνο.
Κλείνουμε τη μέρα με μια βόλτα στην έρημη παραλία , με το κόσμο που μένει να μην έχει όρεξη να πει ούτε να χαμογελάσει με ένα γεια χαρά!
Πριν το οριστικό καληνύχτα, ας κάνω την υπόθεση.
Τρίτη-Τετάρτη να είναι τα πάντα κλειστά.Δήμος, υπηρεσίες, καφενεία, σουπερμάρκετ,σχολεία.Να αφήσουμε τη κακομοιριά μας στη πάντα και να στυλώσουμε τα πόδια, με διαμαρτυρία, με εξέγερση ενάντια σε όλους όσους μας φέραν ως εδώ.Τι χειρότερο από ένα κλειστό μαγαζί, ή έναν αιώνια άνεργο;Τι χειρότερο από την αναμονή να μας φύγουν όλα τα παιδιά για τα σκλαβοπάζαρα της Δύσης;Τι χειρότερο από το να μην έχουμε το χάπι για τη πίεση ή την τελευταία φέτα από ψωμί;
Η κοινωνία που υπομένει και δεν έχει τίποτα να χάσει ξεσηκώνεται.
Η εξέγερση της Λίμνης, ξεσηκωμός ενάντια στην αδικία, έτσι χωρίς προοπτική, χωρίς μέλλον είναι το πρώτο,το ουσιαστικότερο βήμα για να τους σταματήσουμε.
Μετά θα βρούμε ποιος θα μας καθοδηγήσει για το μέλλον.Και αν κάνει κι αυτός νερά, τότε θα ξέρουμε ότι έχουμε τη δύναμη να τον ξαποστείλουμε κι αυτόν.
Η υπόθεση κλείνει με τη Λίμνη και όλες τις Λίμνες της Ελλάδας να γίνονται και αυτές πλατείες Συντάγματος.
Καληνύχτα, σε μια μη διαρκή νύχτα.
Πάνος-114